Berichten

Charme van je darmen

Om uiteenlopende redenen spreekt de buik de laatste tijd bij een breder publiek tot de verbeelding. Naast allerlei boeken over de werking van onze hersenen, was er ineens een geestige bestseller over onze darmen: De mooie voedselmachine. De charme van je darmen. Een grappig geïllustreerd boek van Giulia Enders over de werking van onze spijsvertering. De Volkskrant hierover: Enders wijst op de belangrijke rol van de darmen voor het hele welbevinden van de mens.

Meer dan voedsel

Ons buikgebied verwerkt veel meer dan alleen voedsel. De buik is het gebied waar ook onze indrukken en ervaringen, gevoelens en emoties worden verwerkt. Het is dan ook niet gek dat we in deze drukke tijd vol verandering, en masse aan de verse muntthee zitten, een probaat huismiddel voor een goede spijsvertering. Ook onze voorouders wisten van het belang van de buik en de waarschuwende rol die maag en darmen spelen om situaties te duiden. Zij gaven ons treffende spreekwoorden mee, zoals iets ligt zwaar op de maag, ergens de buik van vol hebben en een heftige, mij onbekende uitdrukking: met het mes in de buik zitten, wat betekent dat je in grote angst verkeert.

Met het mes in de buik

En ja hoor, laatst zat ik behoorlijk met een mes in mijn buik. Een vaag onderbuikgevoel dat opkwam tijdens een werkoverleg bleef dagen aanhouden. Nu ken ik dat wel van vroeger. Aanhoudende buikpijn na een verhuizing bleek kramp in de dikke darm te zijn. Een soort echo van spanning die er is geweest. De darm schiet in een kramp, daar voel je niets van, tot je weer ontspant. Het was echter zo duidelijk dat deze onderbuikpijn letterlijk op kwam zetten toen er meer werk op mijn bord werd gelegd, dat ik er wel bewust aandacht aan moest besteden.

Zeggenschap over je werk

Voor meer mensen geldt dat werk een groot deel uitmaakt van ons leven. Doorgaans een omgeving en tijdsbesteding waar we niet heel veel zeggenschap over hebben, ook niet als we leidinggeven. Op ons werk komen we er meestal niet toe om een pauze te nemen voor een goed gesprek met ons lijf. Ondertussen worden er van binnen hele oorlogen uitgevochten. Strijd die in gang wordt gezet door toenemende werkdruk, onveiligheid door reorganisatie, dwingende collega’s of cliënten, verandering van leeftijd, gevoelens van insluiting of uitsluiting van de groep, eisen die niet duidelijk zijn, etc.

Buikgebied in Focusing

Naarmate ik mij langer bezig houd met Focusing werd mij duidelijk hoe belangrijk de romp en het buikgebied zijn voor het verkrijgen van dieperliggende informatie over wat onderhuids speelt in relatie tot het eigen welbevinden. Was het eerst een actief contact maken met mijn onbewuste, nu mijn lijf gewend is geraakt aan dit contact komt het zelf met voorstellen.

Oorzaak en gevolg

Toen mijn buikpijn op kwam zetten in directe relatie tot een vergadering, kon ik het niet duiden als kramp die los komt na een periode van spanning. Door mijn buik werd de situatie ervaren als bedreigend. Er klopte iets niet. Er zat een luchtje aan. Terwijl mijn buik zo tegen me sprak, praatten mijn collega’s en ik gewoon door over alles wat er moet gebeuren. Het enige wat ik deed, was stiller worden en de mentale notitie maken dat er iets ernstig om aandacht vroeg en dat het goed zou zijn om even pauze te nemen, nu geen nieuwe afspraken te maken en er thuis op te focussen. En dat is winst vergeleken met de tijd dat ik overspannen moest worden om grenzen te leren stellen.

Verdieping

Zoals dat gaat met onderwerpen waar je aandacht aan besteed, kom je ze vervolgens steeds tegen. Zo las ik een boek van Rupert Isaacson waarin hij zijn autistische zoon meeneemt op een reis naar sjamanen in verschillende delen van de wereld. De auteur beschrijft hoe hij een stomp in zijn maag kreeg ergens tussen zonnevlecht en onderbuik toen een vriend iets opperde over Bosjesmannen in Afrika. Dit gevoel nam toe en hij herkende het als het kleine stemmetje van binnen waarvan je weet dat het klopt.

Een kompas voor nieuwe avonturen

Ik sluit af met dit citaat, omdat het hier gaat om een onderbuikgevoel dat de richting aangeeft voor een nieuw avontuur met een positief resultaat. Dat kan dus ook. Iets raakt je, begint diep van binnen te knagen, en brengt je op een pad dat je nooit tevoren had kunnen bedenken. Dit stukje kan ik dan ook het beste eindigen met:

Je onderbuik denkt mee, luister ernaar!

 

Taal van je lijf op de werkvloer
Onderbuikgevoel is het 3e artikel in een reeks die onder de noemer Taal van je lijf op de werkvloer verscheen in de edities van Focusnieuws 2015 – 2016. Jacqueline van ’t Spijker en ik schrijven over thema’s die zijn gerelateerd aan situaties op de werkvloer waarbij je lijf aangeeft wat er onbewust speelt. Jacqueline schrijft vanuit haar achtergrond als psychologe en haptonome, en ik vanuit communicatie en Focusing. Voor de artikelen van Jacqueline, zie www.jvts.nl. Voor mijn andere artikelen, zie:

– Wijde blik, smalle blik
– Volg je hart want dat klopt
– De taal van je lijf op de werkvloer

 

Nature of nurture?

Als we ouder worden vergeten we vaak hoe het was toen we begonnen met studeren, met werk en relaties. Was er in het advies van onze ouders sprake van je hart volgen of drongen ze toch vooral aan op een praktische studie? Hoe diep werken maatschappelijke normen door in ons innerlijk en in de keuzes die we maakten toen wij jong waren?
Van mijn eigen jeugd kan ik mij vooral herinneren dat ik vaak koos om van een gevoel van twijfel af te zijn. Dat ik bijvoorbeeld studiekeuzes die zich van binnenuit fluisterend aandienden als mogelijk beroep, zoals geneeskunde, snel verwierp vanuit de gedachte dat het te hoog gegrepen zou zijn. Ik kon wel iets van een innerlijk kompas voelen, maar durfde er niet naar te handelen.

Keuzestress

Van jonge mensen, zo begin 20, hoor ik regelmatig dat ze veel moeite hebben met kiezen en dat het lijkt alsof iedere keuze heel zwaar weegt. Er is zelfs sprake van keuzestress en situaties van burnout*. Misschien dat het kiezen voor jongeren nu zwaarder weegt omdat in de zoektocht naar identiteit en een vervuld leven het gewone er een beetje af is.
De media laten voorbeelden zien van succesvolle wereldverbeteraars, filmmakers, fotomodellen, onderzoekers en ondernemers vanaf 14 jaar. Ook wordt een snelle studietijd beloond in tegenstelling tot gerommel in de marge terwijl er tegelijk hard wordt geroepen om meer creativiteit en innovatiekracht in organisaties. Van jongeren wordt gevraagd om avontuurlijk te zijn èn volgzaam. Een wonderlijke combinatie.
* Er zijn 100.000 jonge werknemers onder de 35 jaar burnout verklaard, vaak langere tijd. Bron: NOS Nieuws 2015. 

Focusing als hulpmiddel

Door Focusing kunnen uitdrukkingen als je hart volgen of het luisteren naar wat je hart je ingeeft ontdaan worden van hun clichés. Van de beelden en gedachten over dit onderwerp waarvan onze maatschappij zo doordrongen is. Door bewust contact te leggen met wat er omgaat in het gebied van je hart, je aandacht te richten op indrukken die vanuit dat gebied bij je opkomen, krijgen persoonlijke keuzes de diepgang die nodig is voor een betekenisvol en vervullend leven voor jou persoonlijk, als mens, als individu. Dan gaat het over je hart echt kunnen en mogen volgen met alle stappen die ons daarbij helpen, inclusief heling van blokkades die voortkomen uit schuld en schaamte. Maatwerk!

Een voorbeeld

Na meer dan acht jaar actief te zijn met focussen, voel ik al snel aan mijn lijf als er iets niet klopt èn heb ik de noodzaak leren kennen om ernaar te handelen. Niet altijd makkelijk. Om het bij mijn hart te houden: als ik lang achter de computer zit, volgt er vaak een moment dat ik steken in mijn hartstreek voel, gekoppeld aan een gevoel van leegte erachter. Mijn hoofd en aandacht zijn elders, diep verstopt in de wereld van het beeldscherm. Mijn lijf wordt in zo’n geval niet bewoond. Als zo’n situatie te lang duurt, gaat mijn hart protesteren. En gelijk heeft het. Sterker nog, het geeft een noodsignaal af die van levensbelang is! Zonder zo’n signaal vanuit mijn hart, zou ik moeite hebben om te stoppen met werken. Online is er immers altijd wat te zien en te doen!

Wat je lijf vindt van je leven: bij twijfel…

In bovengenoemde situatie is er sprake van een hele heldere en acute boodschap, waarbij ik niet de noodzaak voel om te focussen op dieper liggende factoren. Dit is anders als ik twijfel aan iets, zeker als het te maken heeft met werk. Dan volgt een soms wekenlang aanhoudende pijn in de onderbuik. Er klopt iets niet aan een situatie of aan mijn insteek, en mijn buik weet dat beslist eerder dan ik.
Als deze onderbuikgevoelens aanhouden, is er ook figuurlijk werk aan de winkel. Een complexe reeks gewaarwordingen vragen om al focussend verder verkend en bevraagd te worden. De bekende uitspraak bij twijfel niet oversteken komt dan op en is zeer behulpzaam. Of het praktisch is, is weer een andere vraag. Hoe dan ook is mijn innerlijke kompas sinds ik bekend ben met Focusing actief en leesbaar, en gelukkig heb ik leren luisteren.

Innerlijk ruimte maken

Focusing brengt vaak wat lucht in een te perfectionistisch wereldbeeld en streven. Het helpt om gezond te blijven en te handelen naar wat hart en lijf je aangeven, naast de structuur die je hoofd kan bieden. Dat gun ik iedereen, juist veel te jonge mensen die vast lopen. Stapje voor stapje leer je de indrukken uit je lijf, je hoofd, hart of onderbuik lezen. Je leert vertrouwen op je innerlijke kompas èn ernaar handelen. Hoe eerder je die kunst onder der knie hebt, hoe lichter het leven wordt. Dat is voor iedere leeftijd gezond.

Taal van je lijf op de werkvloer
Volg je hart, want dat klopt is het 2e artikel in een reeks die onder de noemer Taal van je lijf op de werkvloer verscheen in de edities van Focusnieuws 2015 – 2016. Jacqueline van ’t Spijker en ik schrijven over thema’s die zijn gerelateerd aan situaties op de werkvloer waarbij je lijf aangeeft wat er onbewust speelt. Jacqueline schrijft vanuit haar achtergrond als psychologe en haptonome (www.jvts.nl), en ik vanuit communicatie en Focusing.

Voor de andere artikelen, zie:
– Wijde blik, smalle blik
Onderbuikgevoel
– Communicatie vs. echt contact

*Creativiteit is erg gebaat is bij de innerlijke ruimte die ontstaat door gerommel in de marge, door soms niets te doen of een zijpad in te slaan. Otto Scharmer is erop afgestudeerd.