Focusing niet Focus

Spraakverwarring

Regelmatig ontmoet ik mensen die het woord focus in de mond nemen als ze met mij praten. Dit is altijd vriendelijk bedoeld. Iemand wil contact maken door de verbinding te leggen met iets wat ik doe, namelijk Focusing. Er is echter een groot verschil tussen het woord focus in de zin van ‘ik concentreer me actief op een doel’ en de methode Focusing zoals het door de Amerikaanse psycholoog en filosoof Eugene Gendlin is ontdekt en verder ontwikkeld begin jaren ‘70. Een toelichting is op zijn plaats.

A body needs to speak up for itself once in a while

Bovenstaande zin is een quote uit Butcher’s Crossing van John Williams vat precies samen waar het bij de methode Focusing om gaat: je onbewuste de kans te geven zijn verhaal te doen aan de hand van lijflijke signalen. Soms zijn deze heel duidelijk, soms vaag maar wel voelbaar. Denk aan een vage buikpijn na een ogenschijnlijk soepel verlopen gesprek of een terugkerende, zeurende pijn aan schouders, rug, nek of hoofd bij spannende situaties op het werk of in je leven.
Je onbewuste laat zich ook nog weleens horen door een vaag gevoel van onrust. We weten vaak niet hoe we met dit soort vage gevoelens om moeten gaan, en laten het er maar bij of drukken ze weg. Dit werkt zoals een ballon die je onder water probeert te drukken: het gevoel komt steeds terug, vaak in overtreffende trap.

Focusing dus      

Bij de methode Focusing leer je om stapsgewijs contact te maken met die vage gevoelens van onrust of ongemak, zodat het zijn informatie prijs kan geven. Heb je eenmaal toegang tot deze bron van informatie, dan kan dat een enorm gevoel opluchting geven, inzicht en ja, zelfs focus, omdat er een nieuwe visie is ontstaan op het nemen van een volgende stap.

Het onderzoek van Gendlin en zijn team

Eugene Gendlin en zijn wetenschappelijke team onderzochten wanneer iemand baat had bij psychotherapie en wanneer niet. Succesvolle cliënten hielden stil bij iets dat moeilijk te omschrijven was en maar wel voelbaar. Hierdoor kwam een innerlijke verschuiving op gang, een felt-shift, waardoor een grote rust ontstond zoals in een puzzel waarvan de stukjes op hun plek vallen. Deze innerlijke verandering bleek blijvend te zijn. Er ontstond vraag naar deze ontdekking, deze natuurlijke vaardigheid, die Gendlin Focusing noemde: het al zoekend, tastend, stapsgewijs en zonder oordeel contact maken met wat onderhuids speelt. *

Een wereldwijd aanbod

Collega’s van Gendlin wilden de focussende stappen ook aanbieden aan cliënten die deze lichaamsgerichte aanpak niet van nature inzetten. Een van zijn leerlingen, taalkundige Ann Weiser Cornell, maakte de methode verder toegankelijk voor een breed publiek. Uiteindelijk werd The International Focusing Institute opgericht en wordt Focusing nu wereldwijd aangeboden. Ook in Nederland is er een actief netwerk. Meer weten van het aanbod bij jou in de buurt, zie www.stichtingfocusing.nl.

*Het onderzoek van Gendlin was een voortzetting van het werk van de bekende Amerikaanse psycholoog Carl Rogers, grondlegger van de humanistische psychologie. In zijn visie had ieder mens een aangeboren en natuurlijke drang tot zelfverwerkelijking. Gendlin noemt dit in zijn ervaringen met cliënten, de ‘living forward energy.’ De aandacht van Carl Rogers voor authentiek empathisch contact – dus niet sturend, niet adviserend – is de grondhouding in veel vormen van hulpverlening geworden en van Focusing. Je helpt de ander zichzelf te helpen.